Sa mahigit dalawang dekada pa lamang ng pamumuhay ko sa planetang earth, ilang beses nakong kinuyog ng kamalasan at pinagpiyestahan ng problema. Minsan nga sinasabi ko nalang sa sarili ko, “ayos lang yan iska, isipin mo na lang, nung nakaraang buhay mo, isa kang magnanakaw ng itlog sa palengke na pinakulong ng tindera at tumakas na parang sa shawshank redemption. O kaya naman ikaw yung nagsimula ng world war I o pwede ring dati kang pulitiko na laging kumukuha sa kaban ng bayan. kaya ka pinaparusahan ng ganyan sa buhay mo ngayon.” Pero siyempre joke lang yun kasi di naman yata totoo reincarnation.

Minsan hindi maiiwasang magsawa na tayo sa pagiging positibo sa buhay at isiping matatapos din ang lahat ng ito. Minsan nakakasawang iasa na lang kay Bro ang lahat. Minsan nakakasawa na ring magdasal. Ayos lang yun dahil normal lang naman sa isang tao ang bumigay paminsan minsan. Nilikha tayong may likas na kahinaan na nakaupo sa sulok ng ating mga puso. Bato ka kung hindi ka nalulungkot.

Papel+bolpen+luha= pansamantalang ginhawa.

Iiyak mo. Isulat mo kung ano nararamdaman mo. Murahin mo ang put**** i**** mundo na dahilan ng paghihirap mo ngayon. Ilabas mo lahat. Pagkatapos, itago mo ang papel na yun. Alam mo, lahat ng bagay may katapusan. Khit na 1000 taon pa yang iyong paghihirap, matatapos rin yan. Hindi ako Diyos kaya hindi ko maipapangakong matatapos at masusulusyunan ang problema mo. Ang alam kong maaari mong tapusin ay ang pagtatanong at pag-aalala. Mahirap mang gawin pero oras na sinimulan mong tanggapin ang ngayo’y mga leche mong problema, oras na yakapin mo ito at ibulong dito na mas matapang ka sa kanya, oras na bilangin mo ang mga biyayang meron ka ngayon kahit gano pa yun kaliit, unti unting matatanggal ang mga tinik na nakaturok sa puso mo ngayon.

Alam mo ang masaya dito? Pag dumating na ang panahon na iniwan ka na ng problema mo at ang puso mo’y binabalot na ng ligaya, basahin mo ang noo’y hinanakit mo sa mundo na isiniksik mo sa isang papel. Nakakatawa pero matatawa ka talaga. Dahil makikita mo ang IKAW sa nakaraan na minsa’y nawalan ng pag-asa.

“Kung badtrip ka ngayon, mas malaki ang chansa na magiging masaya ka mamaya, o bukas, o sa susunod na bukas. Tama, hindi araw araw pasko, pero hindi rin naman araw araw may bagyo.”

—ALING ISKA

PASTA – my favorite korean drama now. It is not an ordinary story neither a complicated one. It is wonderful and brilliant in a simple way. I don’t know how to describe it but I must say it brings me happiness every time I watch it. For me, the plot was very good. The way the lead characters met, their relationship and its development, the events and troubles, and every other little stuffs in this drama are the things that differentiated it from other series that I watched so far.

The lead actors, Gong Hyo Jin (Seo Yoo Kyung) and Lee Sun Gyun (Choi Hyun Wook) portrayed the characters so well that can cause you to almost believe that they have a real relationship behind the camera. I admit that the first time I saw them, they appeared ordinary to me. I mean I felt as if they didn’t look good with each other. I even didn’t like much of Lee Sun Gyun’s aura but now, he’s one of my crushes. (hehe) My point is it’s rare, it’s definitely rare to develop love for their characters while they are developing it as well in the drama.

I maybe overrating this drama but I don’t care because this is what I think, as of now. Pasta is on its 16th episode so I’m still open to the idea that the last 4 episodes can ruin the series, though I really am hoping it will not. Hmmm.. I wonder how it’ll end.

To all drama addicts out there, I recommend Pasta to be put on your list of must-see-series. Who knows, maybe you’ll like it as much as I do.

—aling iska

After being aware of this fact, I was like “seriously???“…

I totally get their point that most of the TV personalities are not endorsing a politician because they like  the latter personally, and that is indeed wrong. But I must admit that I’m disappointed with the Commission on Election for throwing regulations like this. It is, for me, very UNREASONABLE. They cannot conclude about this stuff in this way, in a general way. Their reasonings and explanations are immature.

The COMELEC is referring to all of the artists and others as if they have the same minds. They are assuming that all of the said endorsers are doing favors for candidates only because of money. It is definitely unfair and with prejudice to those artists/reporters who genuinely care for our country. Well maybe the COMELEC Law Department forgot that our mother land has democracy.

Yes indeed I feel extremely sad for the gossips that are roaming around stating that Sarah Geronimo (i’m a big fan of hers, btw :-C ), Dolphy and others were paid for endorsing Manny Villar with millions of pesos. *sad sandwich*

You know what, or should I say who annoys me the most regarding this issue? It is Jamby Madrigal. Yesterday, I heard her on the television talking with an authoritative voice that she is completely agree with the COMELEC for imposing a rule like that. I didn’t know if I should laugh or draw a frown on my face. *jajajajamby jajajajamby!* As far as I remember, she was endorsed by Judy Ann Santos and I am quite certain that she only won the election because of her. I wasn’t even aware of her existence prior to that advertisement.

*sigh/haaaaaaaaaaaaaay*

It’s sad, that every time I watch the news, all I find are issues like this that irritate my mind and break my nation-lover-heart. Well anyway, no matter what the COMELEC declares, no matter what will happen to the TV personalities that are involve in this case, no matter what other politicians are saying , said or will say, at the end of the day all we can do is pray, pray and pray once more for our beloved country. _teampilipinas_

—-aling iska

Noon pa man, ako’y sawang sawa na sa mga mukha ng mga nangangarap maluklok sa pwesto. Kulang na lamang, ilagay ko ang pictures nila sa aking pitaka sa dalas ko silang masilayan.

Naalala ko nung bata ako at may tindahan kame, paggising namin isang umaga, ang dati’y iyerong tindahan ay naging tila tagpi-tagping makulay na school project ng grade one na namumutiktik ng sari-saring mukha. Galit man ang nanay ko, wala na kameng nagawa. Pinalipas namin ang eleksyon at umaasang ipatatanggal ng mga nahalal ang mga kalat na sila rin ang nagdulot. Ilang buwan na ang lumipas, pero wala pa rin. Mas lalo lamang pinagtitibay ng panahon ang pagkakadikit ng papel na iyon. Nang hindi nako makatiis, ako na mismo ang nagtanggal at hindi biro ang pinagdaanan ko para lang tuluyang idispatsa ang makakapit na imahe sa aming tindahan.  Pero ang lahat ng ito ay dati lamang nangyayari,, ngayon HINDI NA!!!!! Kasi, wala na kameng tindahan.

Gayunpaman, maswerte pa rin ako at lubos na nagpapasalamat na dito ako sa probinsya namin naninirahan. Bakit? dahil nang minsang mapunta ako sa Maynila, namulat ako na walang wala pala ang mga nakabanderang posters at billboards ng mga kandidato sa aking bayan, kumpara sa isang humakot at di mabilang na naglalakihang imahe ng mga taong naghahangad ng kapangyarihan sa syudad. *tsk tsk*

KALAT at BASURA – yan ang tawag ko sa mga papel na para sa akin ay wala namang halaga. At ang magdikit ng basura sa pader??? mali yon mga tol!

May epekto man sa botante o wala ang pagkakabit ng posters at pagtatayo ng billboards, isa lang ang gusto kong iparating sa mga kandidato. “wag niyo namang babuyin ang mga poste at pader. Kung pakiramdam niyo nakakaganda ng view ang mga mukha niyo, nagkakamali kayo!!”

—Aling iska *mainit ang ulo hehehe…*

I am obviously a big fan; of his words and of his personality. So one day, he popped into my mind and I started browsing the internet hoping to gain some pictures of this mysterious man who inspired a lot of people specially students. I was so curious and annoyed at the same time for I can’t find any clue.

In my observation, an average Filipino doesn’t read that much and would rather watch TV or surf the net. A lot of local authors can’t also sell their works, though most of them are great.

And then, Bob Ong came. For me, his existence is a gift from God. He made me realized that spending your time reading is not wasting hours of your life. He also taught me that everyone can be someone without experiencing the FAME. It’s rare to find someone like him. Someone that is so famous and is never wanting it. Without knowing him personally, I can say that he writes to express and it’s a bonus that people read and fell in love with it.

As a huge fan, knowing and having a chance to meet him in person is a big thing. But then I asked myself, am I willing for him to throw away his privacy and freedom for the sake of an autograph and a picture? Definitely not. The fact is, I just wanna say thank you to him. And I guess, I can bring that message straight to Mr. Ong not by words or by shaking his hands, but by treasuring his works and by appreciating the sentences of wisdom, the sentences of love, and the sentences of life he shared to us.

—aling iska <3

Si Manny Villar, nagmula sa kahirapan pero ngayo’y isa ng matagumpay na pulitiko at negosyante. Gusto ko siya noon, bago siya magdesisyong kumandidato sa pagkapresidente. Pero ngayon ayaw na ayaw na ayaw ko na sa kanya. Bakit ‘kanyo? Yun ay dahil sa mga tanong na bumabagabag sa aking isipan na siya lang ang makakasagot.

Manny Villar, bakit? bakit ka gumagastos ng milyon milyon o bilyon pa nga yata para sa pangangampanya? Paano mo mababawi ang mga perang ipinuhunan mo kung saka sakaling mananalo ka? Wag mo sabihing gusto mong makatulong dahil kung ganun talaga, ade sana itinulong mo na lang ang limpak na salapi na ngayo’y patuloy mong itinatapon.

Kagabi sa balita, ang laman na naman nito’y si pareng Sen. Villar. Sabi ng

tsk tsk. hindi lang pala pamaypay ang may malalaking V. pati na rin styro. tsk tsk

representative yata niya yun, si Senador Manny daw ay gumagastos ng malaki para pantayan ang ibang kandidato dahil wala siyang kinakapitang malaking tao, hindi siya anak ng sikat na tao at wala siyang kapatid na artista. Patunay na patama kay Sen. Noy noy yun. Ang pinagtataka ko lang, nung third year college ako, 2nd sem (so 2008 or 2009 yun), may nilahukan akong “go negosyo seminar” at maraming pamaypay na orange na may pagmumukha niya at malaking letrang V ang pinamigay non. Ang punto ko, idadahilan niyang sinasabayan lamang niya ang pangangampanya ni noynoy e noon pa man, kahit hindi pa nagdedeklara si Mr. Aquino at di pa namamatay si Pres. Cory, ay nangangampanya na siya at gumagastos ng pagkarami rami.

BAKIT???!!! Bakit Mr. Villar, bakit gusto mong maging presidente? -ito ang tanong na gustong gusto kong itanong sa kanya ngunit natatakot akong marinig ang sagot kung ang sasambitin niya ay ang katotohanan. Kung pwede lang sana na magkatotoo yung movie ni Jim Carey na isang araw, hindi siya nagsinungaling. Kung pwede lang sana na mangyari sa lahat ng kandidato yun pagkatapos dun sa araw na yun magkakaroon ng forum. hahahaha! nakakatawa sigurong panoorin.

Anupaman, hangad ko parin ang matiwasay na botohan sa bansa. Lahat tayo may kanya kanyang paniniwala, kanya kanyang opinyon sa kung sino ba talaga ang nararapat na maging ama ng ating bansa, pero sana bilang mga anak ng ating inang bayan gamitin natin ang isang boto na nagsisilbing ating kapangyarihan sa darating na eleksyon. Maging mabusisi at matalino po sana tayo.

Go go go team PILIPINAS!!!

—Aling iska <3

Yes! it’s for real. The idol got married to a wonderful lady named Mandy. They’ve been together for a long time and last year, Jason finally proposed to her. She’s a lucky girl and I believe that Jason is as lucky as well. They look so good together.

Fans, like me may be surprised and become sad for a moment or two but we don’t have to worry ‘coz he’s still be continuing his career and love for music. He’ll be releasing an album very very soon.

Jason posted in his tweeter:

Yesterday I married the girl of my dreams… It couldn’t have been more perfect! Now, honeymoooon!!!

I’m very happy for him and Mandy. Congratulations and good luck! hoping for you guys to be happy with each other for the rest of your lives. God blessed you both!

—aling iska <3

Sa bukang liwayway laging namamangha,

Mata ay talagang napatutulala.

Ngiti ay kusa, sa mukha’y gumuguhit

Sa pagsilip ng sinag ng araw na kay rikit.

Kasabay ng kalembang ng kampana sa bisita,

Kasabay ng tilaok ng tandang na kay sigla,

Kasabay ng paalam ng kislap ng bituin

Ay liwanag at init sa puso’t diwa rin.

Ano’t laking kawalan sa mga matang nakapikit,

Kagandahan ng umaga’y di nila nakakamit,

Salamat sa bukas at may pag-asang nakakabit,

Sa talukap na himbing, yan ang aking sambit.

—–Aling iska

—-aling iska

Wala akong alam kung nangyayari ba’to sa ibang bansa o only in the Phils lamang (wow!) eka nga. Una, ang ating pangulo sa ngayon ay tatakbo sa Pampanga bilang Congresista (grabe nato!). Oo nga’t karapatan niya yon nguit hindi ba ito’y nagpapakita ng pagiging gahaman niya sa kapangyarihan??? Minsan tuloy nagtataka ako, ano bang klaseng utak meron ang pangulo at nagagawa niyang isipin ang mga nakapangingilabot na bagay na ganon. Payo ko lang sa kanya, magnegosyo na lang siya kung gusto niyang yumaman. Kung gusto niya namang makatulong (hehe), eh di yung kikitain niya, idonate niya or gumawa siya ng orphanage or GMA foundation. Di ba??? Bakit ba pilit niyang isinisiksik ang sarili niya sa putikan ng pulitika? tsk tsk

Sa kabilang dako naman tayo. Etong si former Pres. Erap, aariba na naman at hinahangad ang pinakamataas na posisyon sa bansa. Pwede bayun??? naimpeach ka na’t naging dahilan ng EDSA II tapos tatakbo ka pa? Haaay… sa pananaw ko, ibang klase rin pag-iisip nito. Gayunpaman, kahit papaano ako’y naaawa sa kanya sapagkat naapektuhan siya ng mga hin*yupak na nagsulsol sa kanya upang hangarin ang posisyon sa yaon at sabihin ang tag line niya na “ibalik ang pwersa sa masa!” tsk tsk

Alam niyo dahil sa mga ganitong bagay na nauulinigan ko, naiisip ko tuloy na dapat gawing requirement ng COMELEC na bago mag file ng kandidatura, magpacheck-up muna sa 5 iba’t ibang psychologists ang bawat isang naghahangad ng kapangyarihan. Aba’y pati mga botante naloloka na sa pulitika eh.

Sa puntong ito, may limampu’t isa (51) na ang nagfile ng candidacy sa pagkapangulo. Andami noh? 6 lang yata kilala ko dyan. Tila ba parang naglolokohan na lang. Hmm.. pag ako naasar tatakbo na rin ako! sige! magfifile na ko bukas! Tara, tumakbo ka na rin! haha

—-aling iska <3